Do broni typowej zaliczamy białą i palną. To najczęściej używane narzędzia walki, także we współczesnych wojskach. Do broni białej kwalifikujemy wszelkiego typu przedmioty, jakie nie wymagają załadowania pocisków. Za przykład ma prawo posłużyć tradycyjny miecz, włócznia czy topór. Ich zastosowaniem jest indywidualna walka. Przeważnie potrzebuje bliskiego kontaktu z konkurentem.
Ten typ broni został już wyparty przez skuteczniejszą broń palną, jaka oblega sejf biurowy czy też sejfy gabinetowe. Szermierka stanowi już poniekąd dyscyplinę sportową, aniżeli znaczną metodę ataku i walki. Podział broni białej obejmuje pięć grup broni. Pierwsza z nich to najstarsze, prymitywne maczugi. Zaliczamy je do narzędzi obuchowych. W średniowieczu chętnie wykorzystywano z broni siecznej, czyli mieczy oraz szabli. Połączeniem zamienionych grup jest topór, wykazujący cechy pośrednie. Noże, sztylety oraz floret zadają rany kłute. Stąd ich łączna klasyfikacja do broni kłutej, dla jakiej miejsce znajdzie się w regały metalowe. Interesującym przykładem narzędzia kłującego, z jednoczesnym skutkiem rozcinania, jest halabarda bądź pałasz. Stanowią połączenie jednego lub też paru ostrzy, przytwierdzonych do drewnianego kija.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz